Plastik ve Yalıtımda 17. Sınıf mı, 19. Sınıf mı?

Aynı binaya giren iki ürün, biri yalıtım malzemesi diğeri yapı malzemesi olduğu için farklı sınıflarda korunur. Yalıtım malzemeleri, contalar ve yarı mamul plastikler 17. sınıfta, metal olmayan yapı malzemeleri 19. sınıfta yer alır. Bu yazı farkı şantiyeden örneklerle anlatıyor.

Bir yalıtım üreticisinin şantiyede karşılaştığı soru

Taş yünü ve ekstrüde polistiren levha üreten orta ölçekli bir firma düşünelim. Ürünleri dış cephe mantolamasında, çatı arasında ve bodrum duvarlarında kullanılıyor. Firma, müteahhitlerden gelen taleplerle ürün yelpazesini genişletiyor: önce cephe için hazır sıva ve yapıştırıcı, ardından su yalıtımı için bitümlü örtü, en son da kendi markalı PVC pencere profilleri. Marka başvurusunu yıllar önce yalnızca yalıtım malzemeleri için yapmış olan firma, yeni ürünlerin korunup korunmadığını sorguluyor. Yanıt büyük ölçüde hayırdır: yalıtım levhaları 17. sınıfta, bitümlü örtü ve PVC doğrama ise yapı malzemesi olarak 19. sınıfta değerlendirilir.

Bu tablonun nedeni, Nice sisteminin malzemeleri binadaki işlevlerine göre ayırmasıdır. Isıyı, sesi ya da elektriği yalıtmak, bir boşluğu doldurmak veya sızdırmazlık sağlamak için kullanılan malzemeler bir sınıfta toplanır. Binanın taşıyıcı ve kaplayıcı unsurlarını oluşturan metal dışı malzemeler ise başka bir sınıfta yer alır. İki grup aynı şantiyede, hatta aynı duvarda birlikte kullanılsa da sınıfları farklıdır. Çatı ve yalıtım sektörüne özgü marka konularını çatı yalıtım marka tescili başlıklı yazımızda da ele aldık. Bu yazıda ise iki sınıfın sınırına ve sınırda kalan ürünlere odaklanıyoruz; çünkü asıl hatalar genellikle bu sınır çizgisinde yapılıyor.

Isıyı, sesi ve suyu tutan malzemeler: 17. sınıf

17. sınıf işlenmemiş ve yarı işlenmiş kauçuk ile plastikleri, dolgu, sızdırmazlık ve yalıtım malzemelerini, metal olmayan esnek boru ve hortumları kapsar. Yalıtım sektörü açısından cam yünü, taş yünü, yalıtım amaçlı köpük levhalar, ses yalıtım panelleri, yalıtım bantları, kapı ve pencere contaları, fitiller, sızdırmazlık macunları, elektrik yalıtım bandı ve kauçuk contalar bu sınıfta değerlendirilir. Levha, çubuk veya film biçiminde üretime hazır yarı mamul plastikler de burada yer alır. Sınıfın kapsamını 17. sınıf kauçuk ve plastik rehberimizde ayrıntılı olarak bulabilirsiniz. Mantolama sistemlerinde levhayı üreten firma bu sınıftan, sistemin diğer bileşenlerini üreten firma ise çoğu zaman başka sınıflardan hareket eder.

Bu sınıfta sık yapılan hata, yalıtım kelimesini gördüğü her ürünü buraya yazmaktır. Yalıtım amaçlı kullanılsa bile bazı ürünler yapı malzemesi niteliği ağır bastığı için farklı bir sınıfta değerlendirilir. Tersine, bazı yapı işlerinde kullanılan esnek hortumlar ve contalar yapı malzemesi değil, 17. sınıfın ürünüdür. Bir tesisat firması bahçe hortumu ya da esnek bağlantı hortumu satıyorsa bunu 17. sınıfta, sert su borusu satıyorsa başka bir sınıfta koruması gerekebilir. Ürünün esnek ya da sert olması, bu sınıflandırmada şaşırtıcı biçimde belirleyici bir ölçüt olabilir.

Binanın kendisini kuran malzemeler: 19. sınıf

19. sınıf metal olmayan yapı malzemelerini, yapı için metal olmayan sert boruları, asfalt, zift ve bitümü, metal olmayan taşınabilir yapıları kapsar. Bu sınıfta tuğla, briket, çimento, beton, harç, sıva, alçı, seramik karo, ahşap parke, laminat, ahşap ve PVC pencere doğramaları, metal olmayan kapılar, çatı kiremidi, bitümlü su yalıtım örtüsü, jeotekstil ve yapı için sert PVC borular değerlendirilir. Yapı malzemesi üreten bir firma için ana sınıf budur. Yapı malzemesi markalarında sınıf seçimini genel olarak yapı malzemesi markası hangi sınıfta yazımızda anlattık.

Bu sınıfta dikkat çekici bir nokta, malzemenin cinsinin sınıfı belirlememesidir. Plastikten yapılmış bir pencere profili, plastik olduğu için 17. sınıfa değil, bir yapı elemanı olduğu için 19. sınıfa girer. Aynı şekilde ahşap bir kapı da mobilya değil, yapı malzemesi olarak değerlendirilir. Metal pencere ve kapılar ise metal ürünler sınıfında yer alır; yani aynı işlevi gören bir doğramanın metal ya da PVC olması sınıfını değiştirebilir. Doğrama üreten bir firma iki malzemeyle de çalışıyorsa iki farklı sınıfı birlikte düşünmelidir. Bu ayrım üretim bandı değiştiğinde yeniden kontrol edilmelidir.

Borular, camlar, granüller: yanıltan örnekler

Bazı ürünler ilk bakışta beklenenden farklı bir sınıfa düşer. Yalıtım camı, adında yalıtım geçmesine rağmen binalar için üretilen bir cam olduğundan yapı malzemesi olarak 19. sınıfta değerlendirilir. Ham plastik granül ise henüz işlenmemiş bir hammadde olduğundan ne 17 ne de 19. sınıfta, kimyasallar arasında yer alır. Ambalaj amaçlı streç film farklı bir sınıfa, yalıtım amaçlı plastik film ise 17. sınıfa yaklaşır. Bu örnekler, ürün adındaki kelimelere değil ürünün işlevine ve işlenmişlik düzeyine bakmak gerektiğini gösterir. Katalogdaki her ürünün teknik föyü bu nedenle sınıf kararında yol göstericidir.

Yalıtım ve yapı malzemesi üreticileri için pratik bir kontrol listesi şöyle kurulabilir: ürün ısıyı, sesi ya da suyu tutmak için bir katman olarak mı kullanılıyor? Esnek bir hortum ya da conta mı? 17. sınıfa bakın. Ürün binanın duvarını, zeminini, çatısını ya da doğramasını mı oluşturuyor? Sert bir yapı borusu mu? 19. sınıf gündemde. Ürün henüz ham bir granül ya da reçine mi? Kimyasallar sınıfını da düşünün. Bu sorular yol gösterir; ancak karma ürün hatları olan firmalarda nihai sınıf kararı, ürünlerin teknik özellikleri tek tek incelenerek ve firmanın kendi durumuna göre verilmelidir.

Katmanı ve yapıyı ayrı sınıflarda koruyun

Plastik ve yalıtım ürünlerinde 17. ve 19. sınıf ayrımı, malzemenin binada bir yalıtım ya da sızdırmazlık katmanı mı, yoksa yapının kendisini oluşturan bir eleman mı olduğuna dayanır. Yalıtım levhası, conta ve esnek hortum 17. sınıfta; tuğla, çimento, bitümlü örtü, sert yapı borusu ve PVC doğrama 19. sınıfta yer alır. Ürün yelpazesi şantiyenin birden fazla aşamasına uzanan firmalar, başvuruyu bu gerçek dağılıma göre kurarak markalarını her üründe koruma altına alabilir.

Sıkça Sorulan Sorular

Taş yünü levha hangi sınıfta tescil edilir?

Taş yünü, cam yünü ve yalıtım amaçlı köpük levhalar yalıtım malzemesi olarak 17. sınıfta değerlendirilir. Aynı firma sıva, harç ya da bitümlü örtü gibi yapı malzemeleri de üretiyorsa 19. sınıfı da başvurusuna eklemelidir. Liste ürün kataloğuna göre kurulmalıdır.

PVC pencere profili neden 17. sınıfta değil?

Sınıflandırmada malzemenin cinsi değil ürünün işlevi belirleyicidir. PVC pencere profili bir yapı elemanı olduğu için metal olmayan yapı malzemeleri arasında, 19. sınıfta yer alır. Yarı mamul plastik levha ya da çubuk ise 17. sınıfta değerlendirilir.

Plastik boru üreticisi hangi sınıfı seçmeli?

Bu, borunun niteliğine bağlıdır. Esnek plastik hortum ve borular 17. sınıfta, yapıda kullanılan metal olmayan sert borular ise 19. sınıfta değerlendirilir. Hem esnek hem sert boru üreten bir firma iki sınıfı birlikte düşünmelidir; teknik föyler bu ayrımda yol gösterir.